| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
چه بیراهه رفتیم ای دوست از جمع راه ها که به واهی رسیده است زمان کجاست ؟ دارد زمانه می بردش در ساحت نظاره ی تاریخ هستی ام مرزی که می رود به آوای بازها شاید ، شايد در اين تباهي ها در اين هميشه باقي ها داستاني ناگفتني بوده است در خلوت تمامي بيراهه هاي من چه بيراهه رفتيم اي دوست تا بهت عاشقانه ي خويش و تا اولين ؛ تا اولين حكايت باقي باقي ... باقي ...
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه 3 مرداد1386ساعت 10:36 توسط برکه کبود
|
|
||
|
|
درباره من |
|
|
برای تو که نمی شناسمت و همین برایم دنیاست.
این را در خاطر داشته باش که همه چیز نابود خواهد شد. من خواهم رفت و همه چیز بر باد خواهد رفت. حتی! نامم، نوشته هایم، دستانم، چشمانم و ... از من تنها یادی در تو خواهد ماند همچو ستاره ای کمرنگ در آسمان فکرت. حتی قلبم را نیز با خود خواهم برد و از من در قلب تو نیز اثری نخواهد ماند. تنها یادی در دریای بیکران فکرت خواهم داشت، آنهم شاید. به یقین نمی دانم و این رسم روزگار است! |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||